Писателот вешто ги критикува општествените предрасуди кон Ромите, покажувајќи ја нивната длабока емотивност и гостопримство.
Таруно расте во шарен, но тежок свет. Иако е различен од другите по својата бела кожа и руса коса, тој ја чувствува љубовта на ромскиот народ. Негови најблиски пријатели стануваат:
Врската помеѓу Тарун и коњот Бреско покажува дека животните го чувствуваат секој зрак на добрина и знаат да бидат најверни пријатели во неволја.
Каде и да отидат, чергарите се соочуваат со недоверба од селаните. Таруно често е жртва на исмејување затоа што е „различен“ и во својата средина и надвор од неа. Овде писателот јасно ја нагласува темата на расизмот и предрасудите . Lektira Beloto Cigance Preraskazana Na Makedonski --BEST
: Ако сте во Македонија, Националната библиотека на Македонија може да ви помогне да најдете информации или и самиот текст.
Што од ова би ти било за на училиште?
"Лектира Белото Циганче" е роман на македонскиот автор, кој ја раскажува приказната за едно младо циганче кое расте во тешките услови на социјална исклученост и сиромаштија. Преку неговите искуства, книгата нуди можност да се запознаеме со културата и традициите на циганскиот народ во Македонија. Таруно расте во шарен
Негативен лик кој ги олицетборува омразата и нетрпеливоста. Порака и теми
Романот ги следи авантурите на Таруно – скитањето од село во село, настапите, радостите и тагите. Тој се соочува со предрасуди од страна на селаните, но и со бескрајна љубов во таборот. Емотивен момент е смртта на кобилата Белка, по што Таруно тагува долго, а неговиот втор коњ, Бреско, се разболува од жал Book Creator . Потрага по Вистината
Еден од најубавите и најтажните моменти во книгата е поврзан со нивната кобила Белка. Таа раѓа прекрасно ждребе кое Таруно го крстува . По некое време Белка умира, а Таруно вложува огромни напори и љубов за да го спаси малото ждребе и да го одржи во живот. Бреско станува неговиот најдобар пријател, иако подоцна минуваат низ тешки разделби кога коњот ќе биде украден и изгубен. Трагичниот крај и нов почеток по што Таруно тагува долго
Тато-Мулон го одгледува Таруно како свој роден син, опсипувајќи го со неизмерна љубов. Го учи на чесен труд – како да го совлада корпарскиот занает и да плете корпи за да заработи за парче леб. Најважната лекција што Мулон му ја пренесува е дека , туку само од сопствената чесна работа.
По завршувањето на војната, чергата го продолжува својот номадски начин на живот, селејќи се од едно место во друго низ Македонија. Мулон го учи Таруно на преживување на друмот, на чесност и на традиционалниот занает – . Таруно расте во шарен, динамичен, но и исклучително тежок свет исполнет со многу тага, сиромаштија, но и моменти на чиста детска радост.
Како што расте, Таруно почнува да ја забележува разликата помеѓу неговиот свет (чергата) и надворешниот свет (селаните и граѓаните). Кога одат во селата за да продаваат корпи или да бараат сезонска работа, тие често се соочуваат со неправди, навреди и расни предрасуди од страна на локалното население. Сепак, Таруно развива силно чувство на припадност кон Ромите, бидејќи тие му пружиле дом кога немал никој друг на светот.